UUID v4 กับ UUID v7 — คุณควรใช้อันไหน?

UUID v7 ซึ่งกำหนดมาตรฐานใน RFC 9562 (พฤษภาคม 2024) แก้ไขจุดอ่อนหลักของ UUID v4: ประสิทธิภาพดัชนีฐานข้อมูลที่ต่ำ

UUID v4 (แบบสุ่ม)

UUID v4 ใช้บิตสุ่ม 122 บิตและบิตคงที่ 6 บิต สิ่งนี้รับประกันความเป็นเอกลักษณ์โดยไม่ต้องประสานงาน แต่สร้าง ID ที่กระจัดกระจายแบบสุ่มตามเวลา เมื่อใช้เป็น B-tree primary key ในฐานข้อมูล ID แบบสุ่มทำให้เกิด page split และ index fragmentation ทำให้ประสิทธิภาพการเขียนลดลง

UUID v7 (เรียงตามเวลา)

UUID v7 ใช้ Unix millisecond timestamp 48 บิตตามด้วยบิตสุ่ม คำนำหน้า timestamp ทำให้ UUID เรียงตามเวลาที่สร้างได้ตามธรรมชาติ แก้ปัญหา B-tree fragmentation ได้ คีย์ยังคงเป็นเอกลักษณ์ระดับโลกและสามารถสร้างได้โดยไม่ต้องประสานงาน

การเปรียบเทียบ

| | UUID v4 | UUID v7 | |---|---------|---------| | มาตรฐาน | RFC 9562 | RFC 9562 | | เรียงได้ | ไม่ | ใช่ (ตามเวลา) | | ประสิทธิภาพ DB | ต่ำ | ดี | | ไม่ซ้ำกัน | ใช่ | ใช่ | | เปิดเผย timestamp | ไม่ | ใช่ (ความแม่นยำมิลลิวินาที) |

คำแนะนำ: ใช้ UUID v7 สำหรับ primary key ของฐานข้อมูล และใช้ UUID v4 เมื่อคุณต้องการไม่เปิดเผยเวลาในการสร้าง ลองทั้งสองแบบใน เครื่องมือสร้าง UUID ของเรา